(English version below)
Uit de historische, koude muren van het Stockholmse kunstinstituut Fylkingen kruipt een gitzwart monster omhoog. Stoft, het debuut van het Zweedse duo Änglalik, is geen gewone langspeler. Het is een rituele nederdaling in de absolute vergetelheid. Gevormd door de gerespecteerde avant-gardecomponisten Maria W Horn en David Granström stript dit project alle warmte uit het menselijk bestaan. Wat overblijft is negenentwintig minuten rauwe, ijskoude black metal, gewikkeld in een verstikkende lijkwade van minimalistische melancholie.
Muzikaal weigert Änglalik te leunen op de clichés van onophoudelijke blastbeats. Na de mid-tempo opener ademt de rest van de EP een traag, slepend en diep onheilspellend karakter uit. Granströms gitaren snijden door de productie terwijl subtiele, diepe synthesizers als een koude mist rond de composities hangen. Het meest obscure element is Horns gebruik van de middeleeuwse draailier. Dit instrument produceert een hypnotiserende, monotone klaagzang die de rauwe black metal transformeert tot een theatraal en filmisch doodvonnis.
De vocale prestatie van Maria W Horn is ronduit beklemmend. Haar klassieke scholing wordt ingezet om een volledig spectrum van waanzin op te roepen. Ze wisselt moeiteloos tussen rauwe screams, sinister gefluister en ijle zanglijnen die als schimmen boven de muziek zweven. Soms lijkt een stem de luisteraar toe te spreken vanuit de duisternis zelf, om zich enkele ogenblikken later op te lossen in een ijzige, haast etherische aanwezigheid.
De handgeschreven teksten van Horn tillen Stoft naar een literair en melancholisch niveau. Geïnspireerd door negentiende-eeuwse Zweedse poëzie, kosmische vergankelijkheid en existentiële twijfel bezingt Änglalik de nietigheid van de mens onder een onverschillig firmament. In het titelnummer Stoft kijkt de luisteraar omhoog naar sterrenvelden en etherische leegte, terwijl Glömskans Snö herinnering, tijd en identiteit begraaft onder de witste sneeuw van de vergetelheid. Eterno Dolore opent vervolgens de poort naar Dante’s inferno met de beroemde woorden: “Laat alle hoop varen, gij die hier binnentreedt.” De afsluiter Nedstigen vormt het rituele eindpunt van deze reis: een afdaling vanuit licht en leven naar stilte, dood en duisternis.
Stoft is een obscure, compromisloze brok donkerzwarte kunst. Maria W Horn en David Granström hebben een werk geschapen dat zich diep in het bewustzijn nestelt en daar blijft rondwaren. Het feit dat de fysieke cassette beperkt is tot slechts honderd exemplaren maakt dit artefact alleen nog begeerlijker voor verzamelaars van het duistere. Deze EP blijft nazinderen als een koude echo uit een vergeten sterrennacht.
89/100
⸸ Blackie ⸸
English version
From the historical, cold walls of Stockholm’s Fylkingen arts institute, a jet-black monster crawls into existence. Stoft, the debut release of the Swedish duo Änglalik, is no ordinary record. It is a ritual descent into absolute oblivion. Formed by acclaimed avant-garde composers Maria W Horn and David Granström, this project strips every trace of warmth from human existence. What remains are twenty-nine minutes of raw, ice-cold black metal wrapped in a suffocating shroud of minimalist melancholy.
Musically, Änglalik refuses to rely on the clichés of relentless blast beats. After the mid-paced opener, the remainder of the EP unfolds at a slow, dragging and deeply ominous pace. Granström’s guitars cut through the production while subtle, deep synthesizers linger around the compositions like a freezing mist. The most obscure element is Horn’s use of the medieval hurdy-gurdy. The instrument produces a hypnotic, monotonous lament that transforms the raw black metal into a theatrical and cinematic death sentence.
Maria W Horn’s vocal performance is utterly unsettling. Her classical training is employed to summon an entire spectrum of madness. She shifts effortlessly between raw screams, sinister whispers and spectral vocal lines drifting above the music like wandering shades. At times, a voice seems to address the listener directly from the darkness itself, only to dissolve moments later into an icy, almost ethereal presence.
Horn’s handwritten lyrics elevate Stoft to a literary and melancholic realm. Inspired by nineteenth-century Swedish poetry, cosmic transience and existential doubt, Änglalik contemplates the insignificance of humanity beneath an indifferent firmament. In the title track Stoft, the listener gazes upward into fields of stars and etheric emptiness, while Glömskans Snö buries memory, time and identity beneath the whitest snow of oblivion. Eterno Dolore then opens the gates of Dante’s Inferno with the immortal words: “Abandon all hope, ye who enter here.” The closing track Nedstigen serves as the ritual conclusion of this journey: a descent from light and life into silence, death and darkness.
Stoft is an obscure and uncompromising piece of blackened art. Maria W Horn and David Granström have created a work that embeds itself deep within the mind and continues to linger long after its final moments. The fact that the physical cassette is limited to only one hundred copies makes this artefact even more desirable for collectors of the obscure. This EP resonates like a cold echo from a forgotten night beneath the stars.
89/100
⸸ Blackie ⸸
Under the seal of Bandcamp
Conjured on May 30 2026