(English version below)
Philadelphia laat iets los dat ruikt naar rottend staal en verbrande longen. Crossripper is een aanval die geen waarschuwing nodig heeft. Bastard Cröss richt zijn blik al sinds 2021 op alles wat beweegt, maar dit debuut op Morbid and Miserable Records is het moment waarop hun zwartgeblakerde kern volledig openscheurt. Negen erupties verspreid over zevenendertig minuten, uitgebracht op Halloween om de nacht te dwingen zich te onderwerpen.
Het geluid is een storm die geen licht doorlaat. De productie is zo ruw dat het voelt alsof de band in een afgesloten kelderruimte heeft gestaan terwijl de muren trilden. De gitaren wringen zich door elke seconde, hongerig en rusteloos. De ritmesectie stampt als een hart dat weigert te stoppen. De twee stemmen wisselen elkaar af tot één giftige massa die alles bedekt. Geen plaats voor ademhaling. Geen ruimte voor twijfel.
De sfeer blijft inktzwart. De plaat vult zich met monsters, kadavers, verloren zielen en verstikte stilte. Het is horror die geen theatrale franje nodig heeft. Bastard Cröss zoekt het in instinct, in vuil, in pure kracht. De band laat een stank van oude thrash en Amerikaanse ondergrond achter terwijl zwarte furie door alles heen scheurt. Af en toe duikt een twin lead op die kort oplicht voordat hij opnieuw wordt verzwolgen door de rauwe golf die volgt.
De afsluiter ademt een koude wind uit het niets. Behead the Priest opent met een fragment uit Halloween: The Curse of Michael Myers en zakt daarna weg in een lange, langzaam stervende ademstoot die steeds dieper in de duisternis trekt. Het is een sluimerend gif dat blijft hangen lang nadat alles stilvalt.
Crossripper klinkt als een relikwie uit een verzonken tijdperk waarin snelheid en agressie heilig waren. De plaat jaagt vooruit, schaaft, bijt en laat krassen achter. Bastard Cröss levert geen variatie. Bastard Cröss levert vuur. Dit is een zwart brandpunt in een zee van bands die veilig willen klinken. Riffs die vuil smaken. Vocals die lijken te komen uit een keel die volledig is opengebarsten. Ritmes die het lichaam dwingen te bewegen.
Voor wie hunkert naar pure zwarte thrash zonder veiligheid en zonder rust is dit album een wapen. Een genadeloos wapen.
85/100
⸸ Blackie ⸸
English version
Philadelphia releases something that reeks of rusted steel and scorched lungs. Crossripper hits with no warning. Bastard Cröss has been sharpening its claws since 2021, yet this debut for Morbid and Miserable Records is the first moment where their blackened core tears open in full. Nine eruptions across thirty seven minutes, unleashed on Halloween to force the night into submission.
The sound is a storm that blocks out every trace of light. The production is so raw it feels like the band stood locked inside a concrete room while every wall trembled. The guitars twist through each second, hungry and restless. The rhythm section pounds like a heart that refuses to stop. The dual vocals collide into a single toxic mass that covers everything in its path. No breath. No hesitation.
The atmosphere remains pitch black. The record crawls with monsters, corpses, lost spirits and smothered silence. This is horror without theatrics. Bastard Cröss builds everything on instinct, filth and brute force. The stench of old thrash and American basement fury hangs over the entire album while black energy tears through the mix. At times a twin lead rises for a brief flash before the next violent surge consumes it.
The closer breathes a cold wind out of nowhere. Behead the Priest opens with a fragment from Halloween: The Curse of Michael Myers, then sinks into a long fading exhale that drags the listener deeper into darkness. It lingers like poison long after the sound dies away.
Crossripper feels like a relic from a submerged era where speed and aggression ruled. The album rushes forward, scrapes, bites and leaves scars. Bastard Cröss offers no comfort. Bastard Cröss offers fire. This is a black focal point in a sea of bands that aim for safety. Riffs that taste like filth. Vocals that sound torn from an open throat. Rhythms that force the body to move.
For anyone craving pure blackened thrash without refuge or restraint, this album is a weapon. A merciless weapon.
85/100
⸸ Blackie ⸸
Under the seal Morbid and Miserable Records
Conjured on November 16 2025