(English version below)
Diep in de Duitse wouden, tussen rottende boomstronken, giftige paddenstoelen en vergeten grafplaatsen, huizen twee zonderlingen die er bijzonder merkwaardige muzikale praktijken op nahouden. Wodwoz en The Vessel vormen sinds 2020 het duo Boarhammer en presenteren met III: Instruments of Fungal Intent hun nieuwste verzameling muzikale waanzin. Na de demo I: Cutting Wood for Magickal Purposes (2021) en het via Naturmacht Productions verschenen II: Chemognosis – A Shortcut to Mushrooms (2024) keren de Duitsers terug met acht composities waarin black metal, traditionele heavy metal, doom en psychedelische rock op wonderlijke wijze door elkaar worden gehaald. De plaat verschijnt in eigen beheer, aanvankelijk op een tot 111 exemplaren beperkte cassette.
Een onheilspellend orgel en het geroep van een nachtelijke vogel openen “Forest Grave Malediction”. De tekst voert ons naar een afgelegen begraafplaats waar bloed, zwart brood en kaarsen dienen om de krachten van de doden aan te roepen. Zodra de instrumenten invallen, barst een primitieve black metalstorm los, voortgestuwd door een opzwepend punkritme en de beestachtige strot van The Vessel. De gitaren slingeren tussen furieuze tremolo’s en aanstekelijke rockriffs, met uitzinnige solo’s waarmee de compositie telkens van richting verandert. Groepsgezang, een opvallend aanwezige basgitaar en enkele sinistere melodieën maken de verwarring compleet. Zeven minuten lang buitelen de muzikale ideeën over elkaar heen, en elke wending sluit aan op de vorige.
In “Bauk”, vernoemd naar een monsterlijk wezen uit de Balkanfolklore, wisselen dreigende passages en hoekige gitaarpartijen af met logge grooves en merkwaardige melodische uitspattingen. De theatrale vocalen versterken het groteske karakter van de muziek. In “Psychotic Bogwitch” trekt het duo vervolgens de moerassen in. De ritmes krijgen een uitgesproken rockkarakter, maar zakken geregeld weg in loodzware doom en sludge. Het nummer kronkelt zich door verschillende tempo’s en sferen, alsof de moerasheks uit de tekst haar slachtoffers langzaam de modder in sleurt.
Met “Spirits, Yours Is the Gift of Madness!” krijgt de waanzin een alcoholisch en alchemistisch karakter. De tekst beschrijft het distilleren van sterke drank als een ritueel waarbij aardse en vurige geesten bezit nemen van het lichaam. Muzikaal vertraagt Boarhammer het tempo, met slepende ritmes, logge gitaarpartijen en een uitgesproken ceremonieel karakter. Vervolgens dendert “Psychedelic Renaissance” voorbij met voortjagende, rauwe rock-‘n-rollritmiek in de geest van Motörhead. Psychedelische gitaarpartijen en sporadische cleane vocalen roepen daarnaast een haast epische heavy metalsfeer op. Alsof dat allemaal de normaalste zaak van de wereld is, lassen Wodwoz en The Vessel uiteenlopende invloeden aan elkaar.
In “Shades in the Triangle” bouwen melodieuze gitaarlijnen, dreigende passages en een uitgesproken theatrale voordracht langzaam op naar een uitbarsting waarin de punkachtige ritmiek opnieuw de bovenhand krijgt. De tekst behandelt een magisch ritueel waarbij een schaduwbeeld van de eigen ziel wordt opgeroepen. In “Schwammgeister” maken we kennis met de geesten van het schimmelrijk, die via hun sporen de menselijke geest overnemen. Het bizarre concept past wonderwel bij de muzikale wereld van Boarhammer, waarin psychedelische ontsporingen en ruwe black metal elkaar voortdurend opzoeken. Afsluiter “Gewitterlicht” brengt met orgelachtige toetsen en een epische heavy metalinslag een laatste wending.
De plaat laat zich moeilijk vatten. In bijna vijftig minuten stapelt Boarhammer ideeën op elkaar: furieuze black metal, logge doom, ouderwetse heavy metal, rockgrooves en psychedelische uitspattingen wisselen elkaar in hoog tempo af. De productie is ruw en ongepolijst, de vocalen klinken geregeld bezeten en de gitaren lijken soms een eigen leven te leiden. Onder al die uitspattingen zit een zorgvuldig gebouwde structuur. Zelfs na meerdere luisterbeurten blijven nieuwe details en onverwachte verbanden opduiken.
De theatrale waanzin van het Tsjechische Master’s Hammer en de logge erfenis van Black Sabbath lijken diep in deze schimmelrijke bodem te zijn doorgedrongen. Wat Wodwoz en The Vessel daaruit laten groeien, klinkt volkomen eigen. Bizar, onvoorspelbaar en bij momenten ronduit krankzinnig. Een geniale plaat die blijft verrassen.
88/100
⸸ Blackie ⸸
English version
Deep in the German forests, among rotting tree stumps, poisonous mushrooms and forgotten burial grounds, dwell two peculiar individuals engaged in some rather strange musical practices. Wodwoz and The Vessel have formed the duo Boarhammer since 2020 and now present their latest collection of musical madness with III: Instruments of Fungal Intent. Following the demo I: Cutting Wood for Magickal Purposes (2021) and II: Chemognosis – A Shortcut to Mushrooms (2024), released through Naturmacht Productions, the Germans return with eight compositions in which black metal, traditional heavy metal, doom and psychedelic rock are intertwined in wondrous fashion. The album is self-released, initially on a cassette limited to 111 copies.
An ominous organ and the call of a nocturnal bird open “Forest Grave Malediction”. The lyrics take us to a secluded burial ground where blood, black bread and candles serve to summon the powers of the dead. Once the instruments kick in, a primitive black metal storm erupts, driven by an infectious punk rhythm and the beastly throat of The Vessel. The guitars swing between furious tremolos and catchy rock riffs, with wild solos sending the composition off in unexpected directions. Group chants, a remarkably prominent bass guitar and several sinister melodies complete the confusion. For seven minutes, musical ideas tumble over one another, with each twist flowing naturally into the next.
In “Bauk”, named after a monstrous creature from Balkan folklore, threatening passages and angular guitar parts alternate with lumbering grooves and peculiar melodic outbursts. The theatrical vocals reinforce the grotesque character of the music. With “Psychotic Bogwitch”, the duo ventures into the swamps. The rhythms take on a distinctly rocking character, occasionally sinking into crushing doom and sludge. The song twists through different tempos and atmospheres, as though the bog witch from the lyrics were slowly dragging her victims into the mud.
With “Spirits, Yours Is the Gift of Madness!”, the insanity takes on an alcoholic and alchemical character. The lyrics describe the distillation of strong liquor as a ritual in which spirits of earth and fire take possession of the body. Musically, Boarhammer slow things down, with dragging rhythms, heavy guitar passages and a pronounced ceremonial character. “Psychedelic Renaissance” then comes charging through with driving, raw rock ‘n’ roll rhythms in the spirit of Motörhead. Psychedelic guitar passages and occasional clean vocals also evoke an almost epic heavy metal atmosphere. As though all of this were the most natural thing in the world, Wodwoz and The Vessel stitch together a bewildering assortment of influences.
In “Shades in the Triangle”, melodic guitar lines, threatening passages and a distinctly theatrical vocal delivery gradually build towards an eruption in which the punk-like rhythms once again take the upper hand. The lyrics describe a magical ritual in which a shadow image of one’s own soul is summoned. In “Schwammgeister”, we encounter the spirits of the fungal realm, which take control of the human mind through their spores. The bizarre concept fits perfectly into Boarhammer’s musical world, where psychedelic excursions and raw black metal constantly intertwine. Closing track “Gewitterlicht” brings one final twist with organ-like keyboards and an epic heavy metal touch.
The album is difficult to fully grasp. In almost fifty minutes, Boarhammer pile idea upon idea: furious black metal, lumbering doom, old-fashioned heavy metal, rock grooves and psychedelic outbursts follow one another at a dizzying pace. The production is raw and unpolished, the vocals frequently sound possessed and the guitars sometimes seem to have a life of their own. Beneath all these excesses lies a carefully constructed framework. Even after repeated listens, new details and unexpected connections continue to emerge.
The theatrical madness of the Czech Master’s Hammer and the lumbering legacy of Black Sabbath seem to have seeped deep into this fungus-ridden soil. What Wodwoz and The Vessel cultivate from it sounds entirely their own. Bizarre, unpredictable and at times downright insane. A brilliant album that never ceases to surprise.
88/100
⸸ Blackie ⸸
Under the seal of Bandcamp
Conjured on October 29 2026