(English version below)
Een zwarte nevel stijgt op uit de klamme, naar ontbinding ruikende catacomben van Poznań. Slechts vijf maanden na hun eerste offervlam keert het jonge kwartet van Characith terug om de kosmos te verscheuren met hun tweede demo, Curse of the Black Mist. Een rauw, occult ritueel voor de underground, dat de luisteraar onbarmhartig meesleurt de duisternis in.
Vanaf het moment dat de ijzige, plechtige synths bezitnemen van de ruimte, wordt duidelijk dat deze jonge demonen een pact met het verleden hebben gesloten. Hun geluid ademt de geest van Dissections Storm of the Light’s Bane. Waar Jon Nödtveidt destijds koos voor een heldere productie, trekt Characith diezelfde kille melodieën dieper de ondergrond in. Het resultaat klinkt rauwer, vuiler en ongepolijster. De gitaarriffs snijden zich vast in het geheugen met bezeten tremolo-picking en een sterke melodische onderstroom. De productie is duister en rauw. De opname draagt de geur van een klamme repetitiekelder. Vochtige muren en versterkers die tot diep in de nacht blijven gloeien lijken deel uit te maken van het geluid zelf.
Het epische titelnummer zet direct de toon met een infernale storm die vanuit het oosten opzet, geleid door keelverscheurende vocalen en een denderende percussie die balanceert op de grens van chaos en discipline. De melodieën blijven zich langzaam ontvouwen terwijl subtiele tempowisselingen de spanning voortdurend aanscherpen. Het daaropvolgende Pearly Tears of Light opent een andere poort. Een akoestisch intermezzo breekt de aanval open en vormt het hart van een compositie waarin melancholie, grandeur en godslastering samenvloeien. De melodische gitaarlijnen blijven lang nazinderen en tonen een opmerkelijk gevoel voor compositie.
De afsluiter Visions Clear vormt het hoogtepunt van deze tape. In de openingsminuten hangt de schaduw van Dissections Night’s Blood nadrukkelijk boven het geheel. De melodische opbouw, de dreiging en het akoestische intermezzo roepen herinneringen op aan de Zweedse klassieker, terwijl Characith voldoende eigen vuur behoudt om niet als een kopie te klinken. De gitaarlijnen verweven zich tot een meeslepende stroom van melodie en agressie. De bas bromt diep onder het oppervlak en geeft het geheel extra gewicht. De compositie groeit uit tot een waardige afsluiting van een demo die nergens aan kracht verliest.
Curse of the Black Mist is een compromisloze stap verder op het pad dat Characith met hun debuut insloeg. De erfenis van de jaren negentig leeft hier voort in een vorm die oprecht, hongerig en overtuigend aanvoelt. De Poolse underground heeft er een naam bij om nauwlettend in de gaten te houden.
85/100
⸸ Blackie ⸸
English version
A black mist rises from the damp, decaying catacombs of Poznań. Only five months after their first sacrificial offering, the young quartet of Characith returns to tear through the cosmos with their second demo, Curse of the Black Mist. A raw, occult ritual for the underground, dragging the listener mercilessly into the darkness.
From the moment the icy, solemn synths take possession of the space, it becomes clear that these young demons have forged a pact with the past. Their sound breathes the spirit of Dissection’s Storm of the Light’s Bane. Where Jon Nödtveidt once opted for a clear production, Characith pulls those same cold melodies deeper underground. The result is rawer, dirtier and more unpolished. The guitar riffs carve themselves into the memory through possessed tremolo picking and a strong melodic undercurrent. The production is dark and raw. The recording carries the scent of a damp rehearsal cellar. Moist walls and amplifiers glowing deep into the night seem to have become part of the sound itself.
The epic title track immediately sets the tone with an infernal storm rising from the east, driven by throat-ripping vocals and thunderous percussion balancing on the boundary between chaos and discipline. The melodies continue to unfold slowly while subtle tempo changes constantly sharpen the tension. The following Pearly Tears of Light opens another gate. An acoustic interlude breaks open the assault and forms the heart of a composition where melancholy, grandeur and blasphemy converge. The melodic guitar lines linger long after the final notes have faded and reveal a remarkable sense of songwriting.
The closing track Visions Clear stands as the pinnacle of this tape. During its opening minutes, the shadow of Dissection’s Night’s Blood looms heavily over the composition. The melodic build-up, the atmosphere of menace and the acoustic interlude evoke memories of the Swedish classic, while Characith retains enough fire of their own to avoid sounding like a mere imitation. The guitar lines intertwine into a compelling current of melody and aggression. Beneath it all, the bass rumbles with ominous force, adding further weight to the composition. The track grows into a fitting conclusion to a demo that never loses its grip.
Curse of the Black Mist is a uncompromising step forward on the path Characith began with their debut. The legacy of the nineties lives on here in a form that feels sincere, hungry and convincing. The Polish underground has gained a name worth watching closely.
85/100
⸸ Blackie ⸸
Conjured on June 21 2026