(English version below)
Er is geen aankondiging. Geen inleiding. Enkel de geur van as en een grommend gedrocht dat zich opricht uit de krochten van Italië. Daar, waar kerken op catacomben zijn gebouwd en de zon enkel schijnt om iets te verbranden, spuwt Crown Of The Usurper zijn naam in bloed op perkament en raast in minder dan twintig minuten door je ziel als een demon die vergeten werd in een ondergrondse kelder.
Dit is geen black metal voor zij die sfeer zoeken. Dit is oorlog. From Whom In Obscurity Dwells is een aanval zonder waarschuwing, een cassette die knarst als roest op botten. Bestial black/death in zijn meest ruwe gestalte, geworteld in de mestput van Blasphemy en Black Witchery, maar met een eigen slagenritueel — minder wazig, meer snijdend. De drums zijn geen begeleiding maar een martelwerktuig; de vocalen, een mengeling van bezeten geblaf en heidens gebrul, roepen geen goden aan, ze verdoemen ze.
Soms vertraagt de chaos even. Alsof het beest twijfelt. Alsof er een vlaag van zelfbewustzijn opduikt in de moerasmist. Maar zelfs dat is bedriegelijk — binnen seconden keert de storm terug, onheilspellender dan voorheen. Muzikale subtiliteit wordt niet geofferd omdat ze nooit heeft bestaan in deze dimensie.
De vier nummers vormen geen afzonderlijke entiteiten maar één lange verwensing, uitgesproken door een stem zonder gezicht. Het is deze ongenaakbare bruutheid die werkt: de EP-vorm houdt de haat geconcentreerd, als een gif dat pas losgelaten wordt bij contact met bandkoppen en roestige versterkers.
Voor zij die zoeken naar harmonie, melodie of originaliteit: loop verder. Maar voor hen die weten dat sommige banden niet spelen om mooi te zijn, maar om te schaden — steek dit in je walkman, zet het volume op standje foltering, en laat je afslachten.
Een wervelstorm van vuil en verachting, recht uit het Italiaanse riool.
85/100
Blackie
English version
No announcement. No introduction. Only the stench of ash and a snarling entity rising from the gutters of Italy. Where churches are built upon catacombs and the sun shines only to scorch, Crown Of The Usurper scrawls its name in blood and storms through your soul in under twenty minutes — like a demon long forgotten in a locked cellar.
This isn’t black metal for those seeking atmosphere. This is war. From Whom In Obscurity Dwells is a strike without warning, a tape that grinds like rust on bone. Bestial black/death in its rawest form, rooted in the filth of Blasphemy and Black Witchery, but cut with its own brand of punishment — less murky, more piercing. The drums don’t accompany, they torment. The vocals are rabid barks and heathen screams that summon no gods — they curse them.
There are brief moments where the chaos slows, as if the beast hesitates, as if awareness flickers through the mire. But even those glimmers are deceitful — the storm always returns, uglier and more menacing than before. Subtlety is not sacrificed here. It never existed to begin with.
The four tracks aren’t separate entities, but one long invocation, uttered by a faceless voice. That relentlessness is what makes this work — the EP format keeps the hate condensed, a poison triggered the moment it touches magnetic tape and dirty speakers.
For those who seek harmony, melody, or originality: move along. But for those who understand that some bands don’t play to impress, but to wound — slam this into your deck, turn the volume to ritual punishment, and let it devour you.
A whirlwind of filth and contempt, straight from the Italian sewer.
85/100
Blackie
Under the seal of Profaner Records
Conjured on July 7 2025