(English version below)
Uit de Belgische ondergrond rijst een verbond op. Djevelpakt – een naam die naar het hoge noorden ruikt maar zijn wortels diep in eigen bodem heeft – is de schepping van P.F. Hraesvelg, de nietsontziende stem achter Heinous, zonder twijfel één van de sterkste blackmetalbands die dit land rijk is. Voor de uitvoering riep hij Déhà op: bassist, drummer, toetsenist, een man wiens projecten zich haast niet meer laten tellen. De in Hongarije geboren producer en muzikant stelt zijn talenten hier maar al te graag ter beschikking. Na de demo Witch’s Pakt vorig jaar, die jammer genoeg te weinig aandacht kreeg, is er nu het volwaardige debuut.
Het geluid schuurt, gloeit, verstikt. De productie draagt een gezonde laag galm die diepte injecteert zonder de scherpte te breken, rauw, claustrofobisch, direct. Waar de galm bij mindere bands de energie wegzuigt, versterkt hij hier de kern. Hraesvelg’s fascinatie voor de Nidrosiaanse beweging schemert door wanneer het orgel opduikt en de composities een sacrale, ritualistische gloed krijgen, invloeden uit Trondheim die zich niet verbergen. Landgenoten LVTHN werpen een lange schaduw over dit debuut: dezelfde verstikkende, gitzwarte atmosfeer die in haar meest dissonante momenten de luisteraar bij de keel grijpt.
De openingstracks branden zonder genade. Hraesvelg schreeuwt, brult, predikt en kermt doorheen het duister, een vocalist die zijn status binnen de Belgische scene hier nogmaals bezegelt. De composities zijn echter allesbehalve een eenzijdige stormloop. Tragere passages injecteren ademruimte en tonen dat Djevelpakt meer beheerst dan louter razernij. Die dynamiek draagt de lange nummers: The charms of horror ontvouwt zich als een tien minuten durende bezwering waarin razernij en atmosfeer elkaar bij de keel grijpen en niet meer loslaten.
Dan het titelnummer. Vijftien minuten die de luisteraar meedogenloos meesleuren. Na een schijnbare eindhalte kronkelt het nummer verder in een tien minuten durende appendix, duister, bezwerend, langzaam openbloeïend van een haast meditatieve kilte tot een finale die beklijft. Dit stuk als louter aanhangsel bestempelen zou onrecht doen aan zijn gewicht: het ontpopt zich als één van de meest indringende momenten van de plaat, een serpent dat zijn gif tot de laatste seconde bewaart. Hier openbaart Djevelpakt zijn ware gedaante.
Met vijf composities en ruim veertig minuten duister levert Djevelpakt een bijzonder rijp debuut af. De fysieke release via het Duitse Dybbuk Productions staat voor de deur, een pact dat zijn handtekening verdient.
83/100
⸸ Blackie ⸸
English version
From the Belgian underground, a covenant rises. Djevelpakt, a name that reeks of the far north yet has its roots buried deep in home soil, is the creation of P.F. Hraesvelg, the merciless throat behind Heinous, without doubt one of the strongest black metal acts this country has produced. For its execution he summoned Déhà: bassist, drummer, keyboardist, a man whose projects have become almost impossible to count. The Hungary-born producer and musician lends his talents here with evident purpose. Following last year’s demo Witch’s Pakt, which regrettably slipped under too many radars, the full debut has now arrived.
The sound abrades, smoulders, suffocates. The production carries a generous layer of reverb that injects depth without fracturing the edge, raw, claustrophobic, direct. Where reverb bleeds lesser bands dry, here it fortifies the core. Hraesvelg’s fascination with the Nidrosian movement surfaces when the organ emerges and the compositions take on a near-sacred, ritualistic glow, shadows from Trondheim that make no effort to conceal themselves. Countrymen LVTHN cast a long darkness over this debut: the same oppressive, pitch-black atmosphere that seizes the listener by the throat in its most dissonant moments and refuses to let go.
The opening tracks burn without mercy. Hraesvelg screams, roars, preaches and wails through the darkness, a vocalist who once again confirms his standing within the Belgian scene. Yet these compositions are far from a one-dimensional assault. Slower passages breathe necessary space into the structures and reveal that Djevelpakt commands more than fury alone. That dynamic carries the longer pieces: The charms of horror unfolds as a ten-minute incantation in which rage and atmosphere seize each other by the throat and hold.
Then the title track. Fifteen minutes that drag the listener forward without clemency. After an apparent conclusion the track continues to coil through a ten-minute appendix, dark, incantatory, slowly blooming from an almost meditative coldness toward a finale that lingers. To dismiss this passage as mere addendum would be to deny its weight: it reveals itself as one of the most haunting moments on the record, a serpent that withholds its venom until the final second. Here Djevelpakt shows its true face.
With five compositions and well over forty minutes of darkness, Djevelpakt delivers a strikingly mature debut. The physical release through German label Dybbuk Productions is imminent, a pact that warrants your signature.
83/100
⸸ Blackie ⸸
At the moment self released
Conjured on March 2 2026