(English version below)
Vanuit het Oostenrijkse Karinthië waait met Draugr een Scandinavische wind onze richting uit. Twee jaar na Unter Yggdrasils Schatten keert de band terug met Ahnenfeuer – Ginnungagap Chaos Pt. I, zes nummers en een kleine veertig minuten black metal, stevig geworteld in de oude noordelijke school. Draugr houdt de fundamenten van het genre stevig vast en weet hoe dit hoort te klinken.
Aan het geluid valt weinig te knagen. De productie is helder en krachtig, en de duisternis blijft overeind. De gitaren schakelen tussen snijdende tremolo’s, donkere melodieën en snel aangeslagen akkoorden, en de bas krijgt genoeg gewicht om zich te laten horen. Asator houdt de vaart erin met fills en tempowisselingen. Kälte schreeuwt rauw en venijnig, goed geplaatst in de mix. Je hoort muzikanten met ruim voldoende techniek, en de sfeer blijft van begin tot eind grimmig, met razende uitbarstingen en melodieuzere momenten.
Tekstueel valt er behoorlijk wat op te graven. Vuur loopt als rode draad door de plaat, maar de betekenis schuift voortdurend op. In Loki Galdr – Loka Daun is Loki de stoorzender van de bestaande orde, met vuur als teken van rebellie, vrijheid en kennis. Surturs Zorn laat de vonk uitgroeien tot een wereldbrand, en in Sols Richter valt zelfs de zon en schuift Ragnarök zijn schaduw over de plaat. Der Kenazfeuer Pfad draait het beeld om: Kenaz wordt een innerlijke vonk die verlicht, twijfel verdrijft en verder gedragen moet worden. Vernietiging en kennis blijken zo twee gezichten van hetzelfde element. Flammenmeer kantelt de balans opnieuw naar verwoesting, en Chaossplitter voert alles terug naar Muspelheim, de oude reuzen en de oorspronkelijke chaos. Kälte bouwt zijn teksten rond één gedachte: vuur als kennis en bevrijding, en tegelijk de kracht waarmee een gevestigde orde tot as vergaat.
Het spanningsveld van deze plaat zit voor mij tussen tekst en muziek. Het concept heeft een duidelijk eigen gezicht, terwijl de muziek zich nadrukkelijk binnen de lijnen van de Scandinavische traditie beweegt. Aan de uitvoering ontbreekt niets: de riffs snijden, de melodieën slaan aan, de ritmesectie zit strak en de duisternis verslapt nergens. Ik heb Ahnenfeuer dan ook verschillende keren met plezier beluisterd. Toch blijft dat ene moment uit waarop een riff zich in het vlees haakt en een deur opent naar een duisternis die onmiskenbaar van Draugr zelf is.
Een zwakke plaat is Ahnenfeuer – Ginnungagap Chaos Pt. I daarmee zeker niet: hier wordt te degelijk gemusiceerd en het geheel is te goed uitgewerkt. Na 38 minuten blijft de kwaliteit van het geheel hangen. Een riff, passage of nummer dat nog lang door de krochten van het geheugen blijft spoken, ontbreekt. Wie zijn black metal graag verankerd hoort in de Scandinavische school, krijgt hier een duistere, verzorgde en uitstekend gespeelde plaat voorgeschoteld. Draugr spreekt die taal vloeiend. Nu ben ik vooral benieuwd hoeveel verder de band zich van de gebaande paden durft te verwijderen wanneer het vuur van Ginnungagap Chaos opnieuw wordt aangewakkerd.
75/100
⸸ Blackie ⸸
English version
From the Austrian region of Carinthia, Draugr sends a distinctly Scandinavian wind our way. Two years after Unter Yggdrasils Schatten, the band returns with Ahnenfeuer – Ginnungagap Chaos Pt. I, six tracks and just under forty minutes of black metal firmly rooted in the old northern school. Draugr holds tightly to the foundations of the genre and knows exactly how this should sound.
There is little to gnaw at when it comes to the sound. The production is clear and powerful, and the darkness remains intact. The guitars shift between cutting tremolos, dark melodies and rapidly struck chords, while the bass carries enough weight to make itself heard. Asator keeps things moving with fills and changes of pace. Kälte’s screams are raw and venomous, sitting well within the mix. These are musicians with more than enough command of their instruments, and the atmosphere remains grim from beginning to end, moving between furious eruptions and more melodic passages.
Lyrically, there is quite a bit to unearth. Fire runs like a vein through the album, yet its meaning continually shifts. In Loki Galdr – Loka Daun, Loki is the disturber of the established order, with fire representing rebellion, freedom and knowledge. Surturs Zorn sees that spark grow into a world-consuming blaze, and in Sols Richter even the sun falls as Ragnarök casts its shadow across the album. Der Kenazfeuer Pfad turns the image around: Kenaz becomes an inner spark that illuminates, dispels doubt and must be carried onward. Destruction and knowledge emerge as two faces of the same element. Flammenmeer tips the balance back towards devastation, while Chaossplitter leads everything back to Muspelheim, the ancient giants and primordial chaos. Kälte builds his lyrics around a single thought: fire as knowledge and liberation, and at the same time the force through which an established order is reduced to ashes.
For me, the tension within this album lies between lyrics and music. The concept has a distinct identity of its own, while musically Draugr remains firmly within the boundaries of the Scandinavian tradition. There is little to fault in the execution: the riffs cut, the melodies hit their mark, the rhythm section is tight and the darkness never loosens its grip. I have listened to Ahnenfeuer several times with pleasure. Yet that one moment where a riff truly sinks its teeth into the flesh and opens a door towards a darkness unmistakably Draugr’s own remains elusive.
That certainly does not make Ahnenfeuer – Ginnungagap Chaos Pt. I a weak album. The musicianship is far too solid and the whole is too carefully constructed for that. After 38 minutes, it is the quality of the album as a whole that remains. A riff, passage or song that continues to haunt the crypts of memory long afterwards is harder to find. Those who like their black metal firmly anchored in the Scandinavian school will find a dark, carefully crafted and excellently performed album here. Draugr speaks that language fluently. What interests me now is how far the band will dare to stray from the beaten paths when the fires of Ginnungagap Chaos are kindled once more.
75/100
⸸ Blackie ⸸
Under the seal of Immortal Frost Productions
Conjured on September 30 2026