(English version below)
In de diepte van New York sluimert iets duisters. Taurus, de bezweerder achter Fellwinter en andere schimmen zoals Arbor en Gauntlet Ring, opent opnieuw de poort. Na jaren van demo’s, splits en vier eerdere langspelers verschijnt nu een vijfde hoofdstuk onder de naam Fellwinter. Vier composities. Vier bezweringen. Rauwe black metal teruggebracht tot zijn koudste en meest compromisloze essentie.
De productie klinkt ruw en afstandelijk, doordrongen van een ijskoude kilte die zich vastzet in elke seconde van deze opname. Opener Black Winds of Desecration trekt een mist op die gedurende de volledige plaat blijft hangen. Het geluid sluit aan bij de hypnotiserende repetitie die het vroege werk van Darkthrone zijn kracht gaf: onophoudelijke tremoloriffs, gedragen door een minimale maar doeltreffende benadering. Onder de oppervlakte zweven subtiele synthesizers die de sfeer verder verdichten.
The Cold Chaste Moon en Wolfish Pride voeren de luisteraar dieper de nacht in. De drums klinken mechanisch en rudimentair, als een eindeloze puls onder het geheel. Taurus zoekt geen technische uitspattingen of opvallende wendingen. De kracht schuilt in herhaling, sfeer en volharding. Vooral in de tragere passages ontvouwt zich de meest desolate kant van Fellwinter.
Met Drawn from Black Illusion bereikt deze ceremonie haar eindpunt. Echo’s van Judas Iscariot en Gorgoroth zijn hoorbaar aanwezig, zonder dat Fellwinter zijn eigen identiteit verliest. Taurus houdt vast aan een visie die geworteld blijft in afzondering, kilte en eenvoud.
Vier bezweringen uit de diepste New Yorkse nacht. IJskoud. Onverzoenlijk. Moge de zwakte vergaan in het ijs dat deze plaat uitademt.
89/100
⸸ Blackie ⸸
English version
In the depths of New York, something dark lies dormant. Taurus, the conjurer behind Fellwinter and other shadows such as Arbor and Gauntlet Ring, opens the gate once more. After years of demos, splits and four previous full-lengths, a fifth chapter now emerges under the name Fellwinter. Four compositions. Four incantations. Raw black metal reduced to its coldest and most uncompromising essence.
The production is harsh and distant, permeated by an icy coldness that settles into every second of this recording. Opener Black Winds of Desecration raises a fog that lingers throughout the entire album. The sound draws strength from the hypnotic repetition that gave the early work of Darkthrone its enduring power: relentless tremolo riffs carried by a minimal yet effective approach. Beneath the surface, subtle synthesizers drift through the songs, deepening the atmosphere.
The Cold Chaste Moon and Wolfish Pride lead the listener deeper into the night. The drums sound mechanical and rudimentary, an endless pulse beneath the whole. Taurus seeks neither technical excess nor dramatic turns. The strength lies in repetition, atmosphere and perseverance. It is within the slower passages that Fellwinter reveals its most desolate form.
With Drawn from Black Illusion, the ceremony reaches its final stage. Echoes of Judas Iscariot and Gorgoroth can be heard throughout, yet Fellwinter never loses its own identity. Taurus remains devoted to a vision rooted in isolation, coldness and austerity.
Four incantations from the deepest New York night. Ice-cold. Unforgiving. May weakness perish in the frost this album exhales.
89/100
⸸ Blackie ⸸
Under the seal of Blood and Crescent Productions
Conjured on June 16 2026