(English version below)
Na de waanzinnig sterke full-length Alt hans væsen lag de ondergrond in gespannen stilte, wachtend op een nieuw teken van leven van dit Deense gezelschap. Over de muzikanten zelf blijft alles in nevelen gehuld: geen namen, geen gezichten, nauwelijks sporen in de ether. Enkel de muziek treedt naar voren, en die wordt nu opnieuw op obscure wijze gedeeld. Valravnen verschijnt via het Franse Résilience-label, — een cultuitgave voor ingewijden.
De demonische raaf uit Deense sagen — geboren uit de lichamen van gesneuvelden die onbegraven achterblijven, vleesetend tot hij zijn ware gedaante vindt — spreidt zijn vleugels over deze cyclus van vier bezweringen.
Stormjaettens næve opent met akoestische snaren als mistflarden, melodieën die klinken als echo’s uit oude volksliederen, waarna de vuist van de stormreus neerkomt in brandende riffs. De stem spuwt gal, de intensiteit hakt, en de eerste slag van de EP is gezet.
Rædsomt under drijft op een meeslepende tremoloriff die zich als een vloek herhaalt, tot akoestische klanken het einde kleuren als een donkere echo van vergeten tradities. Een bezwering die zich verheft in pure razernij.
Natten til Skt. Jørgens Dag verwijst naar de vooravond van Sint-Jorisdag, een nacht waarin volgens oud volksgeloof hekserij en demonische verschijningen vrij spel hadden. Akoestiek opent als stilte voor de storm, melodieën die aan heidense riten herinneren, waarna riffs ontvlammen als een brandstapel die de nacht verscheurt. De stem roept alsof geesten zelf opstaan uit hun graven.
Valravnen, de titeltrack, roept de demonische raaf van de gesneuvelden op. In de sagen ontstaat hij uit krijgers die onbegraven achterblijven, en pas na het drinken van bloed zijn ware gedaante vindt. Het nummer opent met akoestische stilte, vooraleer de tremoloriffs de aanval inzetten en de stem bloedhongerig alles verscheurt. Dit is de climax van de EP: de valravn die vlees en ziel opeist om zichzelf te voltooien.
Doorheen alle nummers brandt dezelfde intensiteit: riffs en stem die uit haat zijn geboren. Het doet denken aan de furie die ooit uit Zweden opstak met Sorhin, maar Gam kiest zijn eigen weg door folkloristische akoestiek in te vlechten als poorten naar het archaïsche. Valravnen is kort, maar verwoestend: een cyclus van reus, vloek, volksnacht en demonische raaf.
85/100
Blackie
English version
After the devastating full-length Alt hans væsen, the underground lay in tense silence, waiting for another sign of life from this Danish entity. About the musicians themselves nothing is revealed: no names, no faces, hardly a trace in the ether. Only the music steps forward, once again shared in an obscure way. Valravnen has been released through the French label Résilience, — a true cult offering for the initiated.
The demonic raven of Danish lore — born from the bodies of fallen warriors left unburied, feeding on flesh until it finds its true form — spreads its wings over this cycle of four incantations.
Stormjaettens næve opens with acoustic strings like drifting mist, melodies echoing ancient folk songs, before the fist of the storm giant strikes down in burning riffs. The voice spits venom, the intensity cuts deep, and the first blow of the EP is delivered.
Rædsomt under surges on a relentless tremolo riff repeated like a curse, until acoustic tones close the song as a dark echo of forgotten traditions. An incantation rising into pure fury.
Natten til Skt. Jørgens Dag refers to the eve of St. George’s Day, a night in old folklore haunted by witchcraft and demonic apparitions. Acoustic passages open as silence before the storm, melodies recalling heathen rites, before riffs ignite like a pyre tearing through the night. The voice resounds as if the dead themselves rise from their graves.
Valravnen, the title track, conjures the demonic raven of the slain. In the tales, it emerges from warriors left unburied, only revealing its true form after drinking blood. The song begins with acoustic stillness, before tremolo riffs launch the attack and the voice, bloodthirsty, tears through everything. This is the climax of the EP: the valravn claiming flesh and soul to complete its being.
Through all four songs, the same intensity burns: riffs and voice born of hatred. It recalls the fury that once rose from Sweden with Sorhin, yet Gam follows their own path by weaving folkloristic acoustics as gateways to the archaic. Valravnen is short, but devastating: a cycle of giant, curse, folk-night and demonic raven.
85/100
Blackie
Under the seal of Résilience Records
Conjured on August 2024 2025