(English version below)
Hæksenhamer, afkomstig uit Frankfurt am Main, levert met deze release een manifest van landelijke esoterische krankzinnigheid af en presenteert zichzelf als “Filthy diabolic metal.” Waar veel bands blijven steken in uiterlijk vertoon, ademt dit werk de sfeer van een giftige damp die opstijgt uit een verlaten hut in een Duits woud. Het is een auditieve afdaling in een door drank en koorts gevoede isolatie.
De opening zet direct de toon met teksten die de onzekerheid tussen koorts en waanzin verkennen. De muziek weerspiegelt die ontbinding van de geest, versterkt door een gastbijdrage uit Zweden die spreekt over bekers gevuld met verderf en rot, wat het geheel een bijna sektarisch karakter geeft. Het altaar van de band bestaat uit bedorven zegeningen en wapens gesmeed in een oven van wanhoop. De voortdurende verwijzingen naar oude brouwsels en ranzige rook suggereren een vorm van rituele dronkenschap; een methode om de grens met het absolute niets te vervagen. Het resultaat is muzikaal gewelddadig en tekstueel poëtisch in al zijn ellende.
In de finale wordt de koninklijke ziekte in de aderen van het universum bezongen door een leger aan gastvocalisten uit de Duitse underground. Het is de essentie van muziek voor degenen die zich van het licht hebben afgekeerd. Deze lo-fi nachtmerrie blinkt uit door rauwheid, met vocalen die klinken alsof ze door glas en gal zijn getrokken. Deze duistere brok kunst is uitgebracht door het onvolprezen Death Revelations. Dat de cassette-editie in een mum van tijd volledig was uitverkocht, onderstreept de brute impact van dit werk op de underground. Voor degenen die naast het net visten: er is een vinylversie in aantocht waar we inmiddels schuimbekkend op aan het wachten zijn.
85/100
⸸ Blackie ⸸
English version
Hæksenhamer, hailing from Frankfurt am Main, delivers with this release a manifesto of rural esoteric madness and presents itself as “Filthy diabolic metal.” Many bands remain trapped in surface display. This work exhales like a toxic vapor rising from an abandoned hut deep within a German forest. It descends into isolation fed by drink and fever.
The opening sets the tone immediately. Lyrics circle the uncertainty between fever and delirium. The music follows that dissolution of the mind. A guest contribution from Sweden deepens the rite, speaking of cups filled with rot and corruption, giving the whole a near sectarian aura. The band’s altar is built from spoiled blessings and weapons forged in a furnace of despair.
Recurring references to ancient brews and rancid smoke suggest a ritual intoxication. A method to blur the boundary with absolute nothingness. The result strikes with violence in sound and a bleak, poetic decay in its words. In the final phase, a royal sickness is sung through the veins of the universe, carried by a host of guest vocalists from the German underground.
This is the essence of music for those who have turned away from the light. A lo-fi nightmare shaped in rawness, with vocals that feel dragged through glass and bile. This dark mass has been unleashed by Death Revelations. The cassette edition vanished almost instantly, a sign of its force within the underground. For those who missed it, a vinyl version is emerging. We await it, rabid with anticipation.
85/100
⸸ Blackie ⸸
Under the seal of Death Revelations
Conjured on May 3 2026