(English version below)
Hertogenwald ontleent zijn naam aan het eeuwenoude Hertogenwoud, het uitgestrekte bosgebied dat langzaam overvloeit in de mistige veengronden van de Hoge Venen. Een landschap waar geschiedenis, natuur en stilte in elkaar overvloeien en waar de tijd een andere betekenis lijkt te dragen. Diezelfde geest waart al sinds 2007 door de muziek van Alrinack, Guido Saint Roch en S. Nihil. Drie muzikanten met diepe wortels in de Frans-Belgische underground, gevormd door onder meer Ysengrin, Eole Noir, Nartvind, Ruines Humaines en Vils Serpents. De demo Esprit tellurique primitif en de splits met Orkblut en Regnum Tenebrarum vormden de eerste bakens. Via Medieval Prophecy Records verschijnt eindelijk het eerste volwaardige hoofdstuk: Archéombres.
Archéombres laat zich ervaren zoals de Hoge Venen zelf. Vanop afstand lijken ze stil en ondoorgrondelijk. Wie er langzaam doorheen trekt, ontdekt reliëf, diepte en verborgen leven. Hertogenwald verwacht dezelfde toewijding van de luisteraar. De muziek houdt haar geheimen zorgvuldig verborgen en onthult ze slechts mondjesmaat.
Die ervaring begint al tijdens Sous un ciel mourant. De drums van S. Nihil wekken aanvankelijk verwondering op. Hun vlakke, afstandelijke klank schuurt tegen de verwachtingen aan en lijkt zich bewust buiten de vertrouwde contouren van black metal te plaatsen. Na meerdere luisterbeurten verandert die eerste indruk langzaam. De drums vallen op hun plaats, alsof ze nooit anders hadden kunnen klinken. De vervreemding verdwijnt. Het inzicht groeit.
Ook compositorisch zoekt Hertogenwald voortdurend onbekend terrein op. Dissonantie, ongewone melodische wendingen en subtiele invloeden uit industrial, elektronica en darkwave verschuiven voortdurend het muzikale zwaartepunt. De experimentele benadering vloeit organisch door de volledige plaat en verleent Archéombres een uitgesproken eigen identiteit. Geen moment ontstaat de indruk dat experiment om het experiment wordt gezocht. Alles dient dezelfde onderliggende sfeer.
De vocalen van Alrinack sluiten daar naadloos bij aan. Hese uithalen, Franstalige gesproken passages en fluisterende voordrachten trekken de luisteraar steeds dieper een wereld binnen waarin natuur, schaduw en mysterie samenvloeien. Iedere laag versterkt dezelfde verstilde atmosfeer die als een dunne nevel over de volledige plaat blijft hangen.
Bijna twintig jaar na de oprichting krijgt Hertogenwald eindelijk zijn eerste volwaardige gestalte. Archéombres vraagt tijd, aandacht en herhaalde omzwervingen. Zoals de mist boven de Hoge Venen haar contouren langzaam prijsgeeft, ontvouwt ook dit debuut zijn ware gedaante pas naarmate de luisterbeurten zich opstapelen. Juist daarin schuilt de ware kracht van deze plaat.
86/100
⸸ Blackie ⸸
English version
Hertogenwald takes its name from the ancient Hertogenwald, the vast forest that gradually dissolves into the mist-laden peatlands of the High Fens. A landscape where history, nature and silence merge, where time itself seems to follow a different rhythm. That same spirit has haunted the music of Alrinack, Guido Saint Roch and S. Nihil since 2007. Three musicians deeply rooted in the Franco-Belgian underground, with paths crossing projects such as Ysengrin, Eole Noir, Nartvind, Ruines Humaines and Vils Serpents. The demo Esprit tellurique primitif and the splits with Orkblut and Regnum Tenebrarum marked the band’s first milestones. Through Medieval Prophecy Records, the first full-length chapter finally emerges: Archéombres.
Archéombres unfolds much like the High Fens themselves. From a distance they appear still and impenetrable. Those who move through them slowly discover depth, texture and hidden life. Hertogenwald demands the same devotion from its listener. The music keeps its secrets carefully concealed, revealing them only little by little.
That journey begins with Sous un ciel mourant. S. Nihil’s drums initially evoke a sense of bewilderment. Their flat, distant sound rubs against expectations, deliberately positioning itself beyond the familiar contours of black metal. With repeated listens, that first impression gradually changes. The drums settle into place, as though they could never have sounded any other way. The feeling of estrangement fades. Understanding grows.
Compositionally, Hertogenwald constantly ventures into unfamiliar terrain. Dissonance, unusual melodic turns and subtle traces of industrial, electronics and darkwave continuously shift the music’s centre of gravity. The experimental approach flows naturally throughout the album, giving Archéombres a remarkably distinct identity. At no point does experimentation feel like an end in itself. Every element serves the same underlying atmosphere.
Alrinack’s vocals complete that vision. Hoarse outbursts, spoken passages in French and whispered recitations draw the listener ever deeper into a world where nature, shadow and mystery converge. Every layer reinforces the same hushed atmosphere that lingers over the entire album like a thin veil of mist.
Nearly twenty years after its formation, Hertogenwald finally assumes its first full-length form. Archéombres demands time, attention and repeated wanderings. Just as the mist above the High Fens slowly reveals its contours, this debut gradually unveils its true nature with every return. That is where the album’s greatest strength resides.
86/100
⸸ Blackie ⸸
Under the seal of Medieval Prophecy Records
Conjured on June 29 2026