(English version below)
Weer een schot in de roos van Norma Evangelium Diaboli. Zonder aankondiging, zonder geluid vooraf, valt Ex Nihilo ad Nihilum als een koude openbaring uit het niets. Inritvm verenigt oude gestalten uit Haemoth, Bael, Antaeus, Deviant en 6666, namen die al sinds de jaren negentig hun sporen hebben gebrand. Nu, drie decennia later, keren ze terug als één entiteit die niet spreekt over verlossing of vuur, maar over ontbinding.
De stem is ijs. Geen emotie, geen mens, enkel klank die door merg en merg snijdt. De gitaarriffs zijn ijs, repetitief, bevroren, maar steeds in beweging, als kristallen die barsten onder hun eigen gewicht. Elke seconde klinkt gecontroleerd, alsof de muzikanten door discipline trachten te vergeten dat ze ooit leefden.
“The Principles of Forfeiture” opent als een dogmatische proclamatie, rituele tremolo’s, haast mathematisch in hun herhaling, terwijl in de verte stemmen opdoemen als herinneringen aan verloren tempels. “Falling into Emptiness” doet zijn titel eer aan, een val zonder bodem, een vertraagde instorting waarin ritme en melodie uiteenvallen tot stof.
In “Antimatter” kruist technische precisie met absolute leegte. Het herinnert aan het rationele geweld van 1349 of The Legion, maar hier wordt elke vonk gesmoord in kou. “Vacuum Vortex” zuigt de luisteraar naar binnen, als een wervel waarin elk geluid oplost tot ruis. “Inexistent Remains” behoudt spanning en vorm, een gecontroleerde storm waarin de drums hun cirkelbeweging eindeloos herhalen.
De afsluiter “From Nothing to Nothingness” voltooit de cyclus, een spiegel van het begin, maar zonder herhaling, zonder herinnering. Er is geen katharsis, enkel verdwijnen.
De productie ademt dezelfde geest als haar label, rauw en helder, zonder opsmuk. Elk element wordt gescheiden als door glas. Geen warmte, geen achtergrondruis, enkel de pure resonantie van een idee dat weigert vorm te worden. De zes composities strekken zich uit over vierenveertig minuten waarin niets groeit, niets sterft, enkel de continuïteit van afwezigheid.
Het concept is eenvoudig en absoluut: alles vergaat. De paradox van het uitdrukken van nietsheid vormt de kern van dit werk, en Inritvm belichaamt dat met een sereniteit die aan waanzin grenst. Dit is geen nostalgisch eerbetoon aan de jaren negentig, het is de bevroren echo van dat tijdperk, teruggebracht tot zijn essentie.
Ex Nihilo ad Nihilum is een ritueel van zelfopheffing, een studie in vormloosheid. Terwijl anderen nog zoeken naar betekenis, heeft Inritvm al begrepen dat er geen is, en juist daarin schuilt de zuiverste schoonheid.
90/100
Blackie
English version
Once again, a perfect strike from Norma Evangelium Diaboli. Without announcement, without prior sound, Ex Nihilo ad Nihilum descends as a cold revelation from the void. Inritvm unites ancient figures from Haemoth, Bael, Antaeus, Deviant and 6666, names that have carved their marks since the nineties. Three decades later, they return as a single entity that speaks not of salvation or fire, but of dissolution.
The voice is ice. No emotion, no human trace, only sound that cuts through marrow and silence alike. The guitar riffs are ice, repetitive, frozen, yet constantly shifting, like crystals fracturing under their own weight. Every second is measured and restrained, as if the musicians seek through discipline to forget that they ever lived.
“The Principles of Forfeiture” unfolds as a dogmatic proclamation, ritual tremolos repeating with near-mathematical precision, while distant voices rise like memories of lost temples. “Falling into Emptiness” fulfills its title, a descent without bottom, a slow collapse where rhythm and melody crumble into dust.
In “Antimatter” technical precision merges with absolute void. It recalls the rational violence of 1349 or The Legion, yet here every spark is smothered in frost. “Vacuum Vortex” draws the listener inward, a spiral where all sound dissolves into static. “Inexistent Remains” sustains tension and form, a controlled storm where the drums circle endlessly in trance.
“From Nothing to Nothingness” closes the cycle, a mirror of the beginning, without repetition, without memory. There is no catharsis, only disappearance.
The production breathes the same spirit as its label, raw and lucid, stripped of excess. Every element is separated as if by glass. No warmth, no background noise, only the pure resonance of an idea that refuses to take form. The six compositions stretch over forty-four minutes where nothing grows, nothing dies, only the continuity of absence.
The concept is simple and absolute: all things perish. The paradox of expressing nothingness defines this work, and Inritvm embodies it with a serenity bordering on madness. This is no nostalgic tribute to the nineties; it is the frozen echo of that era, reduced to its essence.
Ex Nihilo ad Nihilum is a ritual of self-effacement, a study in formlessness. While others still seek meaning, Inritvm has already understood that there is none, and within that truth lies the purest form of beauty.
90/100
Blackie
Under the seal of Norma Evangelium Diaboli
Conjured on October 15 2025