(English version below)
Mysterious Ancient Arts ontvouwt zich in drie lange bewegingen — 14:06, 8:51 en 6:34 — die samen een stroom vormen die niet onderbroken wil worden. De EP ademt alsof hij uit een afgesloten ruimte komt waar iets al jaren lag te wachten. De klank is rauw, geladen en volledig toegewijd aan het rituele.
De naam Nagyszeben verwijst naar de Hongaarse benaming voor Sibiu, een Transsylvaanse stad waar oude lagen geschiedenis, verval en mystiek door elkaar lopen. Die echo hangt over de muziek als een koude adem. Tegelijk brandt onder alles een Iberische hitte die typisch is voor de Spaanse ondergrond. De combinatie voelt als een ontmoeting tussen twee schaduwen die elkaar versterken: de kilte van oude rituelen en de vurigheid van zuidelijke bezwering.
In Spanje broeit al langer een kring van groepen die diep in het occulte graven (Under the Moon, Arkheth, Occult Shrine en anderen) die zich buiten het zicht houden. Nagyszeben beweegt in diezelfde richting, maar met een intensiteit die verder reikt. De tremolo’s gloeien als fakkels in een onderaardse gang, de bas draagt een dreun die aanvoelt als een onderliggende stroom, de vocalen van M.Ptah.Smrt klinken alsof ze uit een rituele trance worden opgeroepen. De synths openen een ruimte die aanvoelt alsof ze al eeuwen bestaat.
De muzikanten komen uit een web van projecten dat volledig in de schaduw opereert: Necroracle, Strife, Beyond Death’s Throne, Messe de Minuit… Al die paden kruisen elkaar hier en vormen een kracht die nergens anders ontstaat. De EP klinkt als het resultaat van jarenlange ondergrondse toewijding, een continuüm van roet, trance en devotie.
De tape verscheen via Death Revelations. De vinylversie vond zijn weg naar Lucifogo Records, een label dat zich enkel rond Nagyszeben lijkt te vormen, alsof het slechts voor deze ene kracht bestaat. De cover (een verrotte kist, een schedel als zegel, hout dat uiteenvalt) draagt dezelfde intentie als de muziek: een object dat uit een duistere diepte lijkt te komen waar geen daglicht bestaat.
De EP ademt een geest die verwant is aan de Noorse Nidrosian stroming: trance, ritueel, devotie, een vorm van black metal die geen ruimte laat voor verzachting of afstand. Nagyszeben geeft daar een uitgesproken Iberische gloed aan, een hitte die de Transsylvaanse echo verdiept.
Mysterious Ancient Arts is rauwe, occulte ritual black metal in zijn meest pure vorm. Een duisternis die niet verwijst naar nacht, maar naar een diepte waar niets anders kan bestaan. Een werk dat me volledig in zijn greep houdt, een van de meest bezielde EP’s die ik in lange tijd heb gehoord.
95/100
⸸ Blackie ⸸
English version
Mysterious Ancient Arts unfolds in three long movements — 14:06, 8:51 and 6:34 — which together form a current that refuses interruption. The EP breathes as if it emerges from a sealed space where something had been waiting for years. The sound is raw, charged, and wholly devoted to the ritual.
The name Nagyszeben refers to the Hungarian designation for Sibiu, a Transylvanian city where ancient layers of history, decay and mysticism intertwine. That echo lingers over the music like a cold breath. Beneath it all, an Iberian heat burns, unmistakably rooted in the Spanish underground. The combination feels like an encounter between two shadows that intensify one another: the chill of ancient rites and the fervour of southern incantation.
In Spain, a circle of bands has been fermenting for some time, digging deep into the occult, Under the Moon, Arkheth, Occult Shrine, and others who remain outside the field of vision. Nagyszeben moves in the same direction, but with an intensity that reaches further. The tremolo lines glow like torches in an underground passage, the bass carries a pulse that feels like an underlying current, the vocals of M.Ptah.Smrt sound as if summoned from a ritual trance. The synths open a space that feels as though it has existed for centuries.
The musicians emerge from a web of projects operating entirely in the shadows: Necroracle, Strife, Beyond Death’s Throne, Messe de Minuit… All these paths converge here, forming a force that exists nowhere else. The EP sounds like the result of years of underground devotion, a continuum of soot, trance and devotion.
The tape appeared via Death Revelations. The vinyl edition found its way to Lucifogo Records, a label that seems to revolve solely around Nagyszeben, as if it exists only for this single force. The cover, a rotted coffin, a skull as a seal, splintering wood, carries the same intent as the music: an object that appears to rise from a dark depth where no daylight exists.
The EP breathes a spirit akin to the Nidrosian current: trance, ritual, devotion, a form of black metal that leaves no room for softening or distance. Nagyszeben infuses this with a pronounced Iberian glow, a heat that deepens the Transylvanian echo.
Mysterious Ancient Arts is raw, occult ritual black metal in its purest form. A darkness that does not point to night, but to a depth where nothing else can exist. A work that holds me in its grip — one of the most possessed EPs I have heard in a long time.
95/100
⸸ Blackie ⸸
Under the seal of Death Revelations/Lucifogo Records
Conjured on January 18 2026