
(English version below)
In de zomer van 2024 vonden vier muzikanten uit de Vlaamse underground elkaar in Roeselare. Met een verleden bij onder meer Dudsekop, Aerdryk, Her Fault en Nil Miserans hadden ze hun sporen al verdiend. Onder de naam Radbraker smeedden ze een wereld van klei, mist en opgekropte woede. De bandnaam verwijst naar het radbraken, een gruwelijke straf uit vervlogen tijden, maar krijgt bij dit viertal een andere betekenis. De veroordeelde neemt zelf de stok in handen en keert zich tegen zijn onderdrukker. Die gedachte vormt de grondslag van When the Mist Falls…, een conceptalbum dat de verschillende stadia van onderdrukking, wanhoop, woede en uiteindelijk verzet doorloopt. Dat het debuut meteen bij het gerenommeerde Osmose Productions verschijnt, mag gerust een stevige entree heten.
Vijf omvangrijke composities, samen goed voor bijna veertig minuten atmosferische black metal. De klank is rauw en galmend, alsof de band speelt op een veld waar de nevel nooit optrekt. Het gitaarwerk voert er het woord. Lang uitgesponnen riffs en melancholische melodieën krijgen alle ruimte om zich te ontwikkelen, afgewisseld met razende uitbarstingen, slepende passages en subtiele akoestische accenten. De muziek is diep gelaagd. Wat aanvankelijk een vrij massief geheel lijkt, onthult bij herhaaldelijk beluisteren steeds nieuwe details. Zelfs na tien luisterbeurten ontdek ik nog kleine wendingen en nuances die me voordien waren ontgaan.
De ruim tien minuten durende opener Kadaverdauw maakt meteen duidelijk welke richting Radbraker uitgaat. Dreigende melodieën en aanhoudende tremoloriffs wisselen af met tragere, dreunende passages, en de beklemmende sfeer houdt stand. Edele Gramschap begint met akoestisch gitaarspel boven een sluimerende versterkerruis, waarna de muziek langzaam aanzwelt. In zijn laatste adem klinkt een vrouwenstem, ver en onaanraakbaar, een gestalte aan de rand van de akker. Haar haast sacrale zang verleent de compositie een bezwerende, onaardse schoonheid.
De leadzang wisselt voortdurend van gedaante. Naast rauwe, soms wanhopige kreten horen we gesproken passages, declamerende vocalen en heldere zang. De Nederlandstalige teksten versterken het karakter van de muziek en sluiten nauw aan bij het achterliggende concept. Katharsis vormt daarin het kantelpunt, wanneer berusting plaatsmaakt voor verzet. Trage ritmes en sombere gitaarpartijen groeien uit tot een ontlading waarin de getergde vocalen een bijna ondraaglijke wanhoop uitstralen. Danst, Bok Dans wentelt in licht walsende ritmes, met treurige leadgitaren die uit de kolk opstijgen. Afsluiter Duizend Haerden begint ingetogen met akoestische gitaren, zakt weg in een doomachtig midtempo en groeit uit tot een monumentaal slotstuk.
When the Mist Falls… is een overtuigend debuut, vol rauwe agressie en melancholie. De lange composities vragen geduld, maar zelfs na talloze luisterbeurten blijft er iets onder de oppervlakte sluimeren dat zich pas later prijsgeeft. Radbraker heeft met zijn eerste langspeler een indruk nagelaten die blijft hangen. Breek het rad!
85/100
⸸ Blackie ⸸
English version
In the summer of 2024, four musicians from the Flemish underground came together in Roeselare. With a history in bands such as Dudsekop, Aerdryk, Her Fault and Nil Miserans, they had already earned their stripes. Under the name Radbraker, they forged a world of clay, mist and pent-up anger. The band’s name refers to breaking on the wheel, a gruesome punishment from centuries past, but these four musicians give it a different meaning. The condemned man now takes hold of the club himself and turns against his oppressor. This idea lies at the heart of When the Mist Falls…, a concept album that explores the various stages of oppression, despair, anger and, ultimately, resistance. Releasing their debut through the renowned Osmose Productions is quite an impressive entrance.
Five extensive compositions, adding up to almost forty minutes of atmospheric black metal. The sound is raw and drenched in reverb, as though the band were performing in a field where the mist never lifts. The guitars do most of the talking. Long, sprawling riffs and melancholic melodies are given plenty of room to unfold, alternating with furious outbursts, dragging passages and subtle acoustic touches. The music is deeply layered. What initially seems like a fairly massive wall of sound gradually reveals new details with repeated listens. Even after ten spins, I still discover little twists and nuances that had previously escaped me.
The opening track, Kadaverdauw, stretches beyond ten minutes and immediately establishes Radbraker’s direction. Ominous melodies and relentless tremolo riffs alternate with slower, pounding passages, maintaining an oppressive atmosphere throughout. Edele Gramschap begins with acoustic guitar playing over a lingering hum of amplifier feedback, before the music slowly swells. In its dying breath, a female voice emerges, distant and untouchable, a figure at the edge of the field. Her almost sacred singing lends the composition a haunting, otherworldly beauty.
The lead vocals constantly change their guise. Alongside raw, sometimes desperate screams, we hear spoken passages, declamatory vocals and clean singing. The Dutch-language lyrics reinforce the character of the music and are closely tied to the underlying concept. Katharsis marks the turning point, where resignation gives way to resistance. Slow rhythms and sombre guitar passages build towards an eruption in which the tormented vocals convey an almost unbearable sense of despair. Danst, Bok Dans revolves around gently waltzing rhythms, with mournful lead guitars rising from the maelstrom. Closing track Duizend Haerden opens quietly with acoustic guitars, descends into a doom-laden mid-tempo section and develops into a monumental finale.
When the Mist Falls… is a convincing debut, filled with raw aggression and melancholy. The lengthy compositions demand patience, but even after countless listens, something continues to stir beneath the surface, only revealing itself later. With their first full-length, Radbraker have left a lasting impression. Break the wheel!
85/100
⸸ Blackie ⸸
Under the seal of Osmose Productions
Conjured on November 08 2026