(English version below)
Drie jaar na het bezwerende debuut 4:44 keert Satanic Witch terug vanuit Brussel met een titelloze EP die de duisternis opnieuw oproept. De Zwitserse zangeressen van E-L-R hebben het schip verlaten, en wat rest is een puur Belgisch trio: Michel Kirby (Wolvennest) en Shaun van Calster, nu geflankeerd door Dudsekop-bassist Nico Degroote. De cirkel is smaller geworden, het gif geconcentreerder.
Het geluid van Satanic Witch blijft trouw aan de erfenis van het debuut: traditionele Scandinavische black metal versmolten met naargeestige doomelementen, rituele sfeer, en een hypnotische, occulte vibe die zich langzaam maar onherroepelijk onder de huid nestelt. De samenwerking met Ván Records is stopgezet, deze MCD verschijnt in eigen beheer, en die onafhankelijkheid klinkt door in elke noot: scherp, giftig, aan niemand verantwoording verschuldigd.
Opener Triumphant rechtvaardigt zijn naam met zinderende tremologitaarlijnen die triomfantelijk en meedogenloos voorwaarts marcheren. Het stompende De Profundis snijdt dieper, doorkliefd door abrupte versnellingen die de luisteraar met geweld de diepte in trekken. Dan is er Abyssus, acht minuten van melodieuze passages die zich ontpoppen tot wervelende maalstromen van dood en verderf. Van Calsters krijsstrot regeert hier ongenadig, zijn vocalen transformerend van venijnige screams naar een bulderende, haast proclamerende dictie die de rillingen over het lichaam jaagt. Afsluiter Regression bezegelt het lot van deze release als een hallucinogene, slepende doodsmars die de luisteraar meetrekt in een beklemmende, rituele afdaling zonder uitweg.
Het vertrek van de vrouwelijke vocalen van E-L-R laat een tastbare leegte achter. Op het debuut zorgde de wisselwerking tussen heldere zang en screams voor gelaagdheid en verrassing. Die dynamiek ontbreekt nu, de ruimte wordt gevuld door een rauwe autoriteit die aan het meest bezeten werk van Lifvsleda doet denken.
Vier bezweringen in ruim 28 minuten: Satanic Witch levert een compromisloze, gitzwarte underground-release af die zich als een vloek in het vlees kerft. De MCD verscheen in eigen beheer als digitale uitgave en op vinyl, al is dat laatste reeds uitverkocht.
89/100
⸸ Blackie ⸸
English version
Three years after the incantatory debut 4:44, Satanic Witch returns from Brussels with a self-titled EP that summons the darkness anew. The Swiss female vocalists of E-L-R have abandoned ship, and what remains is a purely Belgian trio: Michel Kirby (Wolvennest) and Shaun van Calster, now flanked by Dudsekop bassist Nico Degroote. The circle has narrowed, the poison concentrated.
The sound of Satanic Witch remains faithful to the legacy of the debut: traditional Scandinavian black metal fused with sinister doom elements, ritual atmosphere, and a hypnotic, occult vibe that burrows slowly but inexorably under the skin. The partnership with Ván Records has been severed, this MCD appears independently, and that autonomy resonates in every note: sharp, venomous, answerable to no one.
Opener Triumphant justifies its name with searing tremolo guitar lines that march forward triumphantly and mercilessly. The pounding De Profundis cuts deeper, cleaved by abrupt accelerations that drag the listener into the abyss by force. Then there is Abyssus, eight minutes of melodic passages that erupt into churning maelstroms of death and destruction. Van Calster’s raw shriek reigns here without mercy, his vocals transforming from venomous screams into a thunderous, near-proclamatory delivery that sends cold shivers across the body. Closer Regression seals the fate of this release as a hallucinogenic, dragging mid-tempo death march that pulls the listener into a suffocating, ritual descent with no way out.
The departure of E-L-R’s female vocals leaves a palpable void. On the debut, the interplay between clean singing and screams provided layering and surprise. That dynamic is now absent, the space filled by a raw authority reminiscent of the most possessed work of Lifvsleda.
Four conjurations in just over 28 minutes: Satanic Witch delivers a uncompromising, pitch-black underground release that carves itself into the flesh like a curse. The MCD was released independently as a digital edition and on vinyl, though the latter is already sold out.
89/100
⸸ Blackie ⸸
Under the seal of Bandcamp
Conjured on June 19 2026