Schattenvald – Alle Hernach (2026) Review

(English version below)
Vanuit de Frankische bergen, en het zij benadrukt: Frankisch, niet Beiers, stijgt een gestalte op die al sinds 1998 door de duisternis waart. Schattenvald. Zeven albums diep, en het zevende draagt een naam als een laatste profetie: Alle Hernach, in het Frankische dialect zoveel als “alles wat nog komt”. Nachtsturm, die ook zijn sporen naliet bij Agrypnie en Cryptic Wintermoon, heeft zijn eenmansburcht eindelijk opengesteld. Iskharian op zang, Tyrann op bas. De rangen gesloten. Het moment gekomen.

Dit album is de eerste professionele opname die de band ooit maakte. Alle Hernach herbergt herschreven en herarrangeerde nummers van het debuut en een vroege demo, nu gehuld in het klankkleed dat ze altijd verdienden. Opgenomen en gemixt door Nightside Audio, de studio die ook Istapp en Eis door hun sporen joeg. De productie snijdt. Messcherp, rauw aan de randen, maar met een diepte die de vorige albums nooit bezaten. Fluwelen toetsen omhullen de riffpartijen als een lappendeken over bevroren grond. Voor wie vroege Ulver, Lunar Aurora of Abigor in zijn botten draagt, zal dit als thuiskomen klinken.

Zeven hoofdstukken over Mühlhiasl. De Beierse bosprofeet, vermoedelijk Matthias Lang genaamd, geboren in 1753, leefde als een kluizenaar in de uitlopers van het Beierse Woud. Hij werkte in het klooster van Windberg, zwierf van molen tot molen, en werd uiteindelijk door de kanunniken verjaagd na een conflict. Men zei dat zijn ogen wit gloeiden, een teken van zijn zienersgave. Zijn profetieën, mondeling doorgegeven en pas in 1923 voor het eerst op schrift gesteld, spraken over oorlogen en omwentelingen. Wie de man werkelijk was, blijft omstreden. Schattenvald trekt hem de duisternis in. Is het zijn gestalte die ons aanstaart van de hoes, gemaakt door Sperber Illustrationen? Het zou maar zo kunnen.

Dämmertage opent als een koude windstoot: tremolo riffs die opbouwen, bezinken, en dan losbarsten in een melodische golf die je mee de berg in sleurt. Auf alten Pfaden dendert voort op galopperende ritmes, paganeske ondertonen sluipen door de riffstructuur als wortels door rotsgrond. Tyrann timmert. Iskharians vocalen scherpen zich als ijswind tussen de gitaarlagen. Der Nachtwanderer, uitgebracht als videoclip, is de profeet in zijn meest naakte gedaante: atmosferisch, dreigend.

Bijna negen minuten ademt Wenn dereinst der Berg rief zijn bevroren lucht uit over de luisteraar. Im Nachtenschein daalt in tempo, sluipt door het bos zonder haast. De slottrack Winterland / Alle Hernach rijst op als een kathedraal van ijs, symfonisch, majestueus, een afsluiting die gonst en natrilt lang nadat de naald van de plaat is gelift.

Solistitium Records keert terug en schiet opnieuw raak. Dit zevende album van Schattenvald is geen opwarming en geen nostalgie. Het is de klank van een band die weet waar zij vandaan komt, die haar eigen mythologie kent en haar eigen bergen bewandelt. Alle Hernach ademt de kilte van de Frankische hoogvlakten, draagt de last van Mühlhiasls duistere visioenen en klinkt alsof het er altijd al heeft gelegen, begraven onder sneeuw en tijd, wachtend om opgegraven te worden

83/100
⸸ Blackie ⸸

English version

From the Franconian mountains, and let it be stated clearly: Franconian, not Bavarian, a presence rises that has wandered through the darkness since 1998. Schattenvald. Seven albums deep, and the seventh bears a name like a final prophecy: Alle Hernach, in Franconian dialect meaning “all that is yet to come.” Nachtsturm, who also left his mark on Agrypnie and Cryptic Wintermoon, has finally opened the gates of his one-man stronghold. Iskharian on vocals. Tyrann on bass. The ranks closed. The moment has come.

This album is the first professional recording the band has ever made. Alle Hernach gathers rewritten and rearranged material from the debut and an early demo, now draped in the sonic garment they always deserved. Recorded and mixed by Nightside Audio, the studio that also drove bands like Istapp and Eis forward. The production cuts. Razor-sharp, raw at the edges, yet with a depth the previous albums never possessed. Velvet keys envelop the riff structures like a shroud laid over frozen ground. Those who carry early Ulver, Lunar Aurora or Abigor in their bones will recognize this instantly.

Seven chapters devoted to Mühlhiasl. The Bavarian forest prophet, believed to have been Matthias Lang, born in 1753, lived as a hermit in the foothills of the Bavarian Forest. He worked at the monastery of Windberg, wandered from mill to mill, and was eventually driven out by the canons after a conflict. It was said his eyes glowed white, a sign of his gift of sight. His prophecies, passed on orally and only written down in 1923, spoke of wars and upheaval. Who he truly was remains disputed. Schattenvald drags him into the darkness. Is it his figure staring back from the cover, created by Sperber Illustrationen? It would not be unlikely.

Dämmertage opens like a cold gust: tremolo riffs that build, settle, and then break loose into a melodic surge that pulls you deeper into the mountain. Auf alten Pfaden charges forward on galloping rhythms, pagan undertones weaving through the riff structure. Tyrann hammers. Iskharian’s vocals sharpen like ice wind between the guitar layers. Der Nachtwanderer, released as a videoclip, reveals the prophet in his most exposed form: atmospheric, threatening.

For nearly nine minutes, Wenn dereinst der Berg rief exhales its frozen breath over the listener. Im Nachtenschein lowers the pace, moving through the forest without haste. The closing track Winterland / Alle Hernach rises like a cathedral of ice, symphonic, majestic, an ending that resonates long after the needle leaves the record.

Solistitium Records returns and strikes again with precision. This seventh album by Schattenvald carries no trace of rehearsal or nostalgia. It is the sound of a band that knows its origin, that understands its own mythology and walks its own mountains. Alle Hernach breathes the cold of the Franconian highlands, bears the weight of Mühlhiasl’s dark visions, and sounds as if it has always been there, buried beneath snow and time, waiting to be unearthed.

83/100
⸸ Blackie ⸸

Under the seal of Solistitium Records
Conjured on April 24 2026