(English version below)
Onder de vlag van Medieval Prophecy Records verrijst Stygian Storm uit de as van het inmiddels ter ziele gegane Escafismo Records. Het uiterst productieve duo Tyrant en Crucifier, veteranen van de Spaanse underground via Nagyszeben, Blood Ecstasy, Nigromancer en Harvest of Grief, sloeg in 2024 toe met The Flame of Rebellion Never Dies en presenteert nu in 2026 een tweede langspeler die getuigt van een diepe conceptuele metamorfose. De oorspronkelijke blauwdruk werd volledig ontmanteld, van binnenuit herbouwd, tot op het bot gezuiverd.
Barcelona brandt onder een andere zon, maar Countless Dawns of Blood and Iron ademt de kilte van vergeten koninkrijken. Het bloedrode logo tegen besneeuwde kasteelruïnes roept de geest op van Godkiller en de meest obscure uithoeken van de middeleeuwse zwartmetaalschool. Die belofte wordt muzikaal met zwaard en bloed ingelost. Waar de gedempte productie van het debuut de duisternis soms smoorde, laat de heldere maar onverbiddelijke klank van deze opvolger elk morbide detail in zijn volle gruwel oplichten. De vroege Satyricon-invloeden zijn verbrand. In hun plaats: de ijzige grandeur van Nachtfalke, de heidens zwarte diepten van de vroege Ulver, een gelaagde épiek die wortelt in vergane rijken en nooit terugkeert. De CD ligt reeds in de gretige handen van hen die niet kunnen wachten; de vinylversie, waarop wij met brandende ongeduld loeren, zal later dit jaar uit de persen rollen.
De rituele tocht opent met het acht minuten durende The Last Stand: synthesizers die de kilte van een verlaten slagveld oproepen, tremolo-golven die snijden tussen melancholie en vernietiging, een bezwering die de luisteraar vastketent voor wat volgt. The Scarlet Knight rijgt genadeloos aan het zwaard. The King Who Never Dies scheurt open met sereen akoestisch gitaarspel en heldere vocalen die een heroïsche, middeleeuwse doodsgang bezingen. Galopperende ritmes dragen een zwaarheid mee die beenderen vermorzelt. De Bathory-épiek spreekt hier zonder dat Quorthon zelf aan het woord hoeft te zijn.
The Flame of Rebellion Still Burns wisselt rotsende passages af met blastbeats die de aarde doen schudden. Through the Ruins of a World Forgotten daalt dieper, leunt op atmosferische gesproken woord-segmenten die klinken als grafschriften van gevallen koningen, bouwt een wereld op die reeds lang vergaan is. Over the Chasm We Ride in Silence sluit het geheel met de stilte van een slagveld na de strijd. Zes composities, een half uur, de duisternis wijkt geen ogenblik.
Nagyszeben, Blood Ecstasy, Nigromancer, Harvest of Grief, elk van deze projecten passeerde reeds de revue op Zwarte Kunst en liet zijn zwarte merk na. Met Stygian Storm gaat de betovering dieper. Deze specifieke uithoek van de Spaanse underground oefent een aantrekkingskracht uit die moeilijk te benoemen valt maar onmogelijk te weerstaan is, een duisternis die zich met elke beluistering verder in het vlees boort. Countless Dawns of Blood and Iron is het bewijs dat deze ban nog lang niet gebroken zal worden.
86/100
⸸ Blackie ⸸
English version
Under the banner of Medieval Prophecy Records, Stygian Storm rises from the ashes of the now defunct Escafismo Records. The supremely prolific duo Tyrant and Crucifier, veterans of the Spanish underground through Nagyszeben, Blood Ecstasy, Nigromancer and Harvest of Grief, struck first in 2024 with The Flame of Rebellion Never Dies and now in 2026 presents a second full-length that bears witness to a profound conceptual metamorphosis. The original blueprint was completely dismantled, rebuilt from within, purged to the bone.
Barcelona burns beneath a different sun, but Countless Dawns of Blood and Iron breathes the cold of forgotten kingdoms. The blood-red logo against snow-covered castle ruins conjures the spirit of Godkiller and the most obscure recesses of the medieval black metal school. That promise is fulfilled in music with sword and blood. Where the muffled production of the debut occasionally smothered the darkness, the clear yet unrelenting sound of this successor allows every morbid detail to surface in its full horror. The early Satyricon influences have been burned away. In their place: the glacial grandeur of Nachtfalke, the pagan black depths of early Ulver, a layered epic rooted in fallen kingdoms from which it never returns. The CD already rests in the eager hands of those who cannot wait; the vinyl edition, upon which we fix our gaze with burning impatience, will emerge from the presses later this year.
The ritual journey opens with the eight-minute epic The Last Stand: synthesizers conjuring the cold of an abandoned battlefield, tremolo waves cutting between melancholy and destruction, a incantation that chains the listener in place for what follows. The Scarlet Knight impales without mercy. The King Who Never Dies tears open with serene acoustic guitar and clean vocals of unexpected power, singing a heroic medieval death march. Galloping rhythms carry a weight that crushes bone. The Bathory epic speaks here without Quorthon himself needing to take the word.
The Flame of Rebellion Still Burns alternates pounding passages with blastbeats that shake the earth. Through the Ruins of a World Forgotten descends deeper, leaning on atmospheric spoken word segments that sound like epitaphs of fallen kings, constructing a world already long since perished. Over the Chasm We Ride in Silence seals the whole with the silence of a battlefield after the slaughter. Six compositions, half an hour, the darkness does not yield for a single moment.
Nagyszeben, Blood Ecstasy, Nigromancer, Harvest of Grief, each of these projects has already passed through the pages of Zwarte Kunst and left its black mark. With Stygian Storm the enchantment runs deeper. This particular corner of the Spanish underground exerts a pull that is difficult to name but impossible to resist, a darkness that bores itself further into the flesh with every listen. Countless Dawns of Blood and Iron is proof that this spell will not be broken anytime soon.
86/100
⸸ Blackie ⸸
Under the seal of Medieval Prophecy Records
Conjured on May 6 2026