(English version below)
Hoewel Thronum Vrondor met het verdwijnen van de jaren 2000 langzaam in de mist leek op te lossen, kwam het Belgische gezelschap in 2015 terug met hernieuwde kracht. Sindsdien gaat het hard. Ichor (The Rebellion) (2019) was het startschot, Dies Tenebrosa Sicut Nox (2021) bevestigde, en met Drowning in the Distorted Light leveren ze nu hun meest volwassen en doordachte werk tot dusver af.
Wat opvalt is hoe gebalanceerd en veelzijdig deze vijfde langspeler is. Het trio – Vrondor (gitaar), Crygh (drums) en SvN (zang) – schakelt moeiteloos tussen furieuze blastpartijen en meer atmosferische stukken, zonder hun identiteit te verliezen. De opener A Solemn Vigil trapt af in een midtempo rokerige sfeer, maar schroeft het tempo stelselmatig op. Het titelnummer hakt er dan wél meteen in met brute riffs die flirten met het Zweedse geweld à la Marduk, maar toch onmiskenbaar een eigen smoel behouden.
In Gruwelijke Leegte – jawel, Nederlandstalig – klinkt zelfs een banjo op de achtergrond, een subtiel maar gedurfd detail dat het nummer een extra demonisch tintje geeft. Herinneringen aan Taake zijn nooit ver weg, maar Thronum Vrondor weet het eigen karakter stevig te bewaken. Cursed Salvation laat dan weer dissonantie en Funeral Mist-achtige chaos op de luisteraar los, terwijl All Spears Point Towards the Hunter’s Moon en Zalvende Haat eerder leunen op dreiging en spanningsopbouw.
Frontman SvN groeit hoorbaar verder in zijn rol. Zijn krijsen worden afgewisseld met diepe growls en zelfs keelzang, wat voor variatie zorgt zonder te vervreemden. Op To Burn the Absolute krijgt hij het gezelschap van S. van Ars Veneficium, die ook het label Immortal Frost Productions runt. De dubbele vocalen geven het nummer een schizofrene intensiteit. Afsluiter Skulptur aus Fleisch (inderdaad, in het Duits) is de langste track op de plaat en vormt een episch, gelaagd sluitstuk.
Productioneel is Drowning in the Distorted Light zonder meer de best klinkende Thronum Vrondor tot nu toe. Alles klinkt helder zonder glad te worden, al staat de zang misschien iets te prominent in de mix. Toch doet dat weinig af aan de impact. Met een speelduur van net boven de dertig minuten blijft de band to the point, zonder aan diepgang in te boeten.
Conclusie: Thronum Vrondor slaagt er met deze release in om de brute intensiteit van hun vroegere werk te combineren met volwassen songwriting en verrassende details. Wie houdt van Belgische black die geen klakkeloze kopie is van het Noorse sjabloon, zal in deze duistere parel zeker zijn gading vinden.
80/100
Blackie
English version
Though Thronum Vrondor seemed to fade into the mist along with the closing years of the 2000s, the Belgian trio made a fierce return in 2015 — and haven’t looked back since. Ichor (The Rebellion) (2019) sounded the charge, Dies Tenebrosa Sicut Nox (2021) consolidated the effort, and now, with Drowning in the Distorted Light, they deliver their most mature and deliberate work to date.
What stands out is the balance and variety across this fifth full-length. The trio – Vrondor (guitars), Crygh (drums), and SvN (vocals) – shift effortlessly between furious blastbeat assaults and more atmospheric moments, never losing their identity. Opener A Solemn Vigil begins in a mid-tempo haze but gradually builds intensity. The title track, on the other hand, strikes immediately with crushing riffs that flirt with Swedish violence à la Marduk, yet unmistakably retain their own grim fingerprint.
In Gruwelijke Leegte (in Dutch, no less) even features a banjo buried in the mix — a bold but subtle touch that adds a demonic edge. Comparisons to Taake are inevitable, but Thronum Vrondor always hold the line with a strong sense of self. Cursed Salvation unleashes dissonant chaos reminiscent of Funeral Mist, while All Spears Point Towards the Hunter’s Moon and Zalvende Haat lean more on dread and rising tension.
Frontman SvN audibly grows into his role. His shrieks are interspersed with deep growls and even throat singing, lending variety without alienating the listener. On To Burn the Absolute, he’s joined by S. of Ars Veneficium, who also runs Immortal Frost Productions. The dual vocals bring a schizophrenic intensity to the track. Closer Skulptur aus Fleisch (yes, in German) is the album’s lengthiest piece — an epic and layered finale.
Production-wise, Drowning in the Distorted Light is without question the best-sounding Thronum Vrondor album to date. Everything is clear without being overproduced, although the vocals may sit slightly too high in the mix. Still, that does little to diminish the album’s impact. With a runtime just over thirty minutes, the band stays sharp and focused without sacrificing depth.
Conclusion:
Thronum Vrondor manage to merge the raw intensity of their earlier work with a refined sense of composition and surprising detail. Anyone craving Belgian black metal that doesn’t blindly mimic the Norwegian blueprint will find something truly worthwhile in this dark gem.
80/100
Blackie
Under the seal of Immortal Frost Productions
Conjured on June 7 2025