(English version below)
Er hangt iets ouds over deze EP, alsof de songs al jaren in een kelder lagen te gisten tot de geur rijp genoeg was om opnieuw te ademen. Veil Lifter komt uit Campobasso, maar Night Grotesqueries hoort thuis in een andere tijd. Alles ademt de jaren ’90: de sound, de structuur, de sfeer. Deze plaat klinkt levend, bezield door schaduw, gestuurd door wil.
De riffs zijn lang, kronkelend en bezeten. Ze sleuren je door blastbeatstormen, verstikken je in logge doemtempels en laten je achter in kamers vol stank en heidense melodieën. De invloed van Denial of God, Mortuary Drape en oude Mystifier is onmiskenbaar, in het gitaarwerk, in de dreiging, in de onderliggende mystiek.
Ook het artwork ademt die sfeer: vergeeld, slepend en suggestief. Alsof een bladzijde uit Bram Stokers archief tot leven is gekomen, perfect passend bij de klank van ritueel, damp en verval.
“Votive Candles” opent met piano en geluidscollage, traag en broeiend. Dan barst het open. Tremoloriffs wurmen zich door lagen van dode geur, terwijl de vocalen snijden en spuwen met volle overgave. “Psalm X” sleept zich voort als een bezwering. “Nocturnal Werewolf Mysticism” duwt alles naar de rand, waar melodieën ontsporen en versnellingen inbreken als vallen.
De productie is ruw. De drums slaan als houten kisten. De gitaren branden langzaam. De synths trekken een sluier over het geheel en wekken iets wat onder het oppervlak bleef liggen.
Dit is black metal als necromantie: een bezwering van horror, occultisme, dood en duisternis.
Alles vloeit uit één brein: A.C., die deze muziek laat spreken vanuit een andere laag. Geen terugblik. Geen versiering. Alleen executie.
Night Grotesqueries sleept iets mee uit het verleden en laat het los in het nu.
80/100
Blackie
English version
There is something old about this EP, as if the songs had been fermenting in a cellar for years until the stench was strong enough to rise again. Veil Lifter hails from Campobasso, but Night Grotesqueries belongs to another time. Everything breathes the 90s: the sound, the structure, the atmosphere. This recording feels alive, driven by shadow and intent.
The riffs are long, twisted, and possessed. They drag you through blastbeat storms, choke you in slow doom passages, and leave you behind in rooms thick with stench and pagan melody. The influence of Denial of God, Mortuary Drape, and early Mystifier is unmistakable, present in the guitar work, in the menace, and in the underlying mysticism.
The artwork matches this atmosphere. Faded, ritualistic, and suggestive. Like a forgotten page from Bram Stoker’s archive brought to life, echoing the sound of decay and invocation.
“Votive Candles” begins with piano and field recordings, slow and brooding. Then it breaks open. Tremolo riffs coil through layers of rot while the vocals cut and howl with full conviction. “Psalm X” crawls forward like an incantation. “Nocturnal Werewolf Mysticism” pushes everything to the edge, where melodies slip and bursts of speed hit like traps.
The production is raw. The drums strike like wooden coffins. The guitars burn slow. The synths cast a veil across everything and awaken what was buried beneath.
This is black metal as necromancy, an invocation of horror, occultism, death, and darkness.
It all flows from one mind. A.C. lets the music speak from a deeper layer. No nostalgia, no embellishment. Only execution.
Night Grotesqueries carries something from the past and releases it into the present.
80/100
Blackie
Under the seal of Kold Cave Production
Conjured on August 8 2025